2014 09/02

Як паведамлялася раней КПЧ ААН прыняў станоўчае рашэньне па індывідуальным звароце з Жодзіна па справе “Камароўскі супраць Беларусі”. Зараз дадзенае рашэньне Камітэту афіцыйна апублікаванае ў арыгінале (на анг. мове) на сайце Цэнтру Грамадзкіх і Палітычных Правоў ААН (гл. базу індывідуальных паведамленьняў).

Як паведамляе праваабаронца з Жодзіна Аляксей Лапіцкі, які дапамагаў рыхтаваць зварот у КПЧ ААН Аляксандру Камароўскаму, “ў сваіх высновах Камітэт адзначае, што дзяржава-удзельніца не дастаткова патлумачыла, чаму неабходна было затрымліваць і наказывацть аўтара ў сувязі зь ягонымі канкрэтнымі дзеяньнямі 23 сакавіка 2008г. у адпаведнасьці з пунктам 3 артыкула 19 Пакта, і як гэта апраўдвала накладаньне на яго сямідзённага адміністратыўнага арышту.”

У рашэньні гаворыцца, што “ў гэтым кантэксьце Камітэт зноў зьвяртаецца да дзяржавы-ўдзельніцы, каб паказаць, што абмежаваньні на правы аўтара ў адпаведнасьці з артыкулам 19 павінны быць неабходнымі, і што, нават калі дзяржава-удзельніца ўводзіць сыстэму, накіраваную на дасягненьне балансу паміж свабодай індывіда распаўсюджваць інфармацыю і агульнай зацікаўленасьцю ў падтрыманьні грамадзкага парадку ў пэўнай вобласьці, такая сыстэма не павінна працаваць так, каб яна парушала палажэньні арт. 19 Пакту. Таму КПЧ ААН робіць выснову, што ў дадзеных абставінах гэтай справы, правы аўтара ў адпаведнасьці з пунктам 2 артыкула 19 Пакту, былі парушаныя. У сувязі з гэтым заключэньнем Камітэт прымае рашэньне не разглядаць асобна скаргу аўтара ў адпаведнасьці з артыкулам 21 МПГіПП.”

У рашэньні КПЧ ААН адзначаецца таксама, што “Камітэт па правах чалавека, які дзейнічае на падставе п.4 артыкула 5 Факультатыўнага пратаколу да Міжнароднага пакту аб грамадзянскіх і палітычных правах, лічыць, што дзяржава-удзельніца парушыла правы аўтара ў адпаведнасьці з пунктам 2 артыкула 19 Міжнароднага пакту аб грамадзянскіх і палітычных правах.”

У заключэньні гаворыцца, што “у адпаведнасьці з пунктам 3 артыкулу 2 (а) Пакту, дзяржава-удзельніца абавязана прадставіць аўтару эфэктыўны сродак праўнай абароны, у тым ліку кампэнсацыі любых судовых выдаткаў, панесеных аўтарам, разам з адэкватнай кампэнсацыяй. Дзяржава-удзельніца таксама абавязаная прыняць меры па недапушчэньні аналягічных парушэньняў у будучыні.”

“Улічваючы, што, стаўшы ўдзельнікам Факультатыўнага пратаколу, дзяржава-удзельніца прызнала кампэтэнцыю Камітэту вызначаць наяўнасьць альбо адсутнасьць меўшага месца парушэньня Пакту, і што, у адпаведнасьці з артыкулам 2 Пакту, дзяржава ўдзельніца абавязалася забясьпечваць усім асобам, што знаходзяцца ў межах ейнай тэрыторыі ды пад ейнай юрысдыкцыяй правы, якiя прызнаюцца ў Пакце, і прадастаўляць эфэктыўныя сродкі праўнай абароны, калі быў устаноўлены факт парушэньня, Камітэт хацеў бы атрымаць ад дзяржавы-ўдзельніцы на працягу 180 дзён, інфармацыю аб мерах, прынятых у мэтах ажыцьцяўленьня меркаваньняў Камітэту. Дзяржаве-ўдзельніцы таксама прапануецца апублікаваць дадзеныя меркаваньні й шырока іх распаўсюдзіць на беларускай і расейскай мовах у дзяржаве-ўдзельніцы.

Аляксей Лапіцкі, Жодзіна

Аляксей Лапіцкі, Жодзіна

Аляксей Лапіцкі дадае, што Камітэт па Правах Чалавека у нашым выпадку таксама вельмі акрэсьлена зьвяртае ўвагу дзяржавы на парушэньне ёй ўсіх (!) дапушчальных артыкулам 19 МПГіПП крытэраў абмежаваньня права на свабоду выказваньня меркаваньня. Такім чынам, даецца канкрэтны экспэртны адказ на пастаянна прысутную ў беларускіх судах аргумэнтацыю, пра “заснаванасьць на законе” (маецца на ўвазе Закон “Аб масавых мерапрыемствах” ды разнастайныя мясцовыя парадкі, уведзеныя выканкамамі) падобных абмежаваньняў і забаронаў з боку беларускіх ўладаў.

У гэтай сувязі важна, што “Камітэт адзначае, што “абмежаваньні права на свабоду выказваньня меркаваньня зьяўляюцца прыймальнымі, толькі калі яны ўстаноўлены законам; прапарцыйныя; неабходныя для павагі правоў іншых і/альбо нацыянальнай бяспекі, грамадзкага парадку альбо здароўя, альбо маралі насельніцтва. Аўтар у нашым выпадку быў арыштаваны й асуджаны на 7 сутак адміністратыўнага арышту за ўдзел у невялікім сходзе грамадзянаў перад абэліскам. Камітэт лічыць, што Беларусь не адказвае ні аднаму з вышэйзгаданых патрабаваньняў на законнае абмежаваньне. Такім чынам, Камітэт прыйшоў да высновы, што Беларусь парушыла права аўтара на свабоднае выказваньне свайго меркаваньня, у парушэньне артыкулу 19 МПГПП”, – падкрэсьлівае праваабаронца.

P/S
[Рашэньне прынята на ангельскай, французскай ды гішпанскай мовах, тэкст на ангельскай мове зьяўляецца мовай арыгіналу. Пасьля будзе таксама выдадзена на арабскай, кітайскай ды расейскай мовах у якасьці часткі штогадовага дакладу Камітэта Генэральнай Асамблеі.]


*
*
(Паведамленьне, рас.)

Выводы КПЧ ООН в решении по делу “Комаровский против Беларуси” (документ, англ.)

download

Аляксандар Камароўскі

Как сообщалось ранее КПЧ ООН принял положительное решение по индивидуальному обращению с Жодино по делу “Комаровский против Беларуси”. Теперь данное решение Комитета официально опубликованно в оригинале (на англ. языке) на сайте Центра Общественных и Политических Прав ООН ( гл. базу индивидуальных сообщений ).

Как сообщает праваабаронца з Жодзіна Аляксей Лапіцкі, які дапамагаў рыхтаваць зварот у КПЧ ААН Аляксандру Камароўскаму, “в своих выводах Комитет отмечает, что государство-участник не достаточно объяснило, почему необходимо было задерживать и наказывацть автора в связи с его конкретными действиями 23 марта 2008 года в соответствии с п.3 статьи 19 Пакта, и как это оправдывало наложение на него семидневного административного ареста.”

В решении говорится, что “в этом контексте Комитет вновь обращается к государству-участнику, чтобы показать, что ограничения на права автора в соответствии со статьей 19 должны быть необходимыми, и что, даже если государство-участник вводит систему, направленную на достижение баланса между свободой индивида распространять информацию и общей заинтересованностью в поддержании общественного порядка в определенной области, такая система не должна работать так, чтобы бы она нарушала положения статьи 19 Пакта. Поэтому он делает вывод, что в данных обстоятельствах этого дела, права автора в соответствии пункту 2 статьи 19 Пакта, были нарушены. В связи с этим заключением Комитет принимает решение не рассматривать отдельно жалобу автора в соответствии со статьей 21 МПГиПП.”

В решении КПЧ ООН отмечается также, что “Комитет по правам человека, который действует на основании п.4 статьи 5 Факультативного протокола к Международному пакту о гражданских и политических правах, считает, что государство-участник нарушило права автора в соответствии с пунктом 2 статьи 19 Международного пакта о гражданских и политических правах.”

В заключении говорится, что “в соответствии с пунктом 3 статьи 2 (а) Пакта, государство-участник обязано предоставить автору эффективное средство правовой защиты, в том числе компенсации любых судебных расходов, понесенных автором, вместе с адекватной компенсацией. Государство-участник также обязано принять меры по недопущению аналогичных нарушений в будущем.”

“Учитывая, что, став участником Факультативного протокола, государство-участник признало компетенцию Комитета определять наличие или отсутствие имевшего место нарушения Пакта, и что, в соответствии со статьей 2 Пакта государство участница обязалось обеспечивать всем лицам, находящимся в пределах его территории и под его юрисдикцией права, признаваемые в Пакте, и предоставлять эффективные средства правовой защиты, если был установлен факт нарушения, Комитет хотел бы получить от государства-участника в течение 180 дней, информацию о мерах, принятых в целях осуществления соображений Комитета. Государству-участники также предлагается опубликовать данные мнения и иметь их широкое распространение на беларуском и русском языках в государстве-участнике.

Алексей Лапицкий добавляет, что Комитет по правам человека в нашем случае также очень чётко обращает внимание государства на нарушение им всех (!) допустимых статьей 19 МПГиПП критериев ограничения права на свободу выражения мнения. Таким образом, даётся конкретный экспертный ответ на постоянно присутствующую в белорусских судах аргументацию, о “основанности на законе” (имеется в виду Закон “О массовых мероприятиях” и разнообразные местные порядки, введённые исполкомами) подобных ограничений и запретов со стороны белорусских властей.

В этой связи важно, что “Комитет отмечает, что “ограничения права на свободу выражения мнения являются приемлемыми, только если они установлены законом; пропорциональны; необходимы для уважения прав других и/или национальной безопасности, общественного порядка или здоровья, или морали населения. Автор в нашем случае был арестован и осужден на 7 суток административного ареста за участие в небольшом собрании граждан перед обелиском. Комитет считает, что Беларусь не отвечает ни одному из вышеуказанных требований на законное ограничение. Таким образом, Комитет пришёл к выводу, что Беларусь нарушила права автора на свободное выражение своего мнения, в нарушение статьи 19 МПГПП,” – подчёркивает правозащитник.

P/S
[Решение принято на английском, французском и испанском языках, текст на английском языке является языком оригинала. После будет также издано на арабском, китайском и русском языках в качестве части ежегодного доклада Комитета Генеральной Ассамблее.]

Дадаткі:

Рашэньне КПЧ ААН па справе “Камароўскі супраць Беларусі”, CCPR/C/109/D/1839/2008 – анг.

Рашэньне КПЧ ААН па справе “Камароўскі супраць Беларусі”, CCPR/C/109/D/1839/2008 – рас.

Алесь Вольны,
Беларускі Праўны Партал,
by.prava-by.info

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>