Не забірай жыцьцё!
2014 01/10

Праваабаронцы Аляксей Лапіцкі ды Сьвятлана Лапіцкая падалі прыватную скаргу на вызначэньні Жодзінскага суду “аб спыненьні разгляду справы з-за непраходжаньня дасудовага этапу абскарджваньня” па пытаньнях верагодных неправамерных дзеяньняў службоўцаў выканкаму, міліцыі, лякарні, ЖКГ і Галоўпаштампту, а таксама з-за “непадведамаснасьці спрэчкі суду” адносна быццам бы пастаўленага заяўнікамі перад судом пытаньня “аб прызнаньні нарматыўна-праўнага акту” (мясцовага Рашэньня №1020 “Аб парадку правядзеньня масавых мерапыремстваў у Жодзіне”) “несапраўдным”.

У сваёй прыватнай скарзе, якая падавалася на вызначэньне суду, вынесенае 17.09.2014г. разам з выніковым адмоўным рашэньнем па скарзе ва ўмовах адсутных пратаколаў у матэрыялах справы, Жодзінскія праваабаронцы адзначылі нязгоду з прынятымі пастановамі (гл. дадаткі). Яны адзначылі, што неправамернасьць дзеяньняў службоўцаў павінен вызначыць суд, бо толькі суд можа дасьледваць усе факты ў сукупнасьці й даць ім належную ацэнку. Зварот па інстанцыях стварае праблемы для эфэктыўнага вывучэньня прадмету спрэчкі, замаруджвае й ускладняе працэ абскарджваньня, стварае рызыку пропуску працэсуальнага тэрміну для звароту ў суд.

Заяўнікі таксама адзначылі, што не заключэньне патрабуемых выканкамам дамоваў да моманту падачы заяўкі зьвязанае зь неаднолькавым разуменьнем суб’ектамі дамоваў ч.2, п.5 Рашэньня №1020, якое Жодзінскім выканкам трактуецца ў супярэчнасьць з арт.5 Закону “Аб масавых мерапрыемствах у Рэспубліцы Беларусь”. Гэты артыкул рэгулюе “парадак падачы заяўкі” – ім вызначаны дакладны й вычарпальны пералік дакумэнтаў, неабходных для падачы заяўкі. Акрамя таго, трактоўка выканкамам Рашэньня №1020 з патрабаваньнем да гарадзкіх службаў заключаць камэрцыйныя па сваёй сутнасьці дамовы з заяўнікамі такіх “мерапрыемстваў”, як “сходы, мітынгі, шэсьці, дэманстрацыі, пікетаваньні”, якія маюць дзяржаўныя гарантыі па арт. 35 Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь, – як мінімум, супярэчыць “нарматыўна-праўнай базе”, па якой дадзеныя ўстановы працуюць, а таксама нормам ГК адносна дамоваў.

Аляксей Лапіцкі:
– Фактычна, выканкам ставіць умову перад заяўнікамі “мірных сходаў”, якія маюць дзяржгарантыі па Канстытуцыі на рэалізацыю канстытуцыйнага права і на выкананьне дадзенымі ўстановамі ўласных службовых абавязкаў адносна грамадзянаў-удзельнікаў заяўляемага “мерапрыемства” – адмаўляйцеся ад сваіх канстытуцыйных правоў, дадзеных гэтым артыкулам. Тыя дамовы, якія нам прапануюць падпісваць (напрыклад у лякарні) адносяцца выключна да спартовых, культурна-масавых, відовішчных … “масавых мерапрыемстваў” камэрцыйнай скіраванасьці альбо якія маюць уласныя бюджэты, плян даходаў, прыбыткаў і выдаткаў, а адрозьніваюцца паміж сабою толькі месцамі правядзеньня (альбо на вызначаных спэцыяльна прыстасаваных пляцоўках – “масавыя мерапрыемствы”…, альбо не на прыстасаваных пляцоўках – “іншыя масавыя мерапрыемствы”). Такая спэцыяльна прапісаная ў арт. 35 Канстытуцыі катэгорыя “мерапрыемстваў” (чытай фармулёўку арт. 35) – “сходы, мітынгі, шэсьці, дэманстрацыі, пікетаваньні” – можа абслугоўвацца платна толькі пасьля таго, як заяўнікі-грамадзяне, якія маюць дзяржаўныя гарантыі на рэалізацыю гэтага канстуцыйнага права, самастойна дабраахвотна ад іх (гэтых гарантыяў) адмовяцца. Таму патрабаваньне выканкаму прадстаўленьня копіяў дамоваў на аказаньне платных паслугаў міліцыі, мэдыкаў, камунальнікаў на правядзеньне любога “мірнага сходу” (у нашым выпадку, пікетаваньня) – нішто іншая, як прымус заяўнікоў да адмовы ад дзяржаўных гарантыяў і да быццам бы дабраахвотнага заключэньня “платных дамоваў далучэньня”, не проста невыгодных, а стратных для заяўнікоў. Такім чынам, заяўнікі “мірных сходаў” у параўнаньні з заяўнікамі “спартовых, культмасавых, відовішчных …” прыбытковых “масавых мерапрыемстваў”, якія маюць на мэце атрыманьне прыбыткаў, ставяццца ў дыскрымінацыйна няроўныя ўмовы. Бо першыя – у любым выпадку зацікаўленыя ў такіх дамовах і атрымліваюць у выніку матэрыяльную выгоду, а другія – вымушаныя заключаць дамовы не патрабуемыя лёгікай арганізацыі мерапыремстваў ды яшчэ й несьці матэрыяльныя страты ад навязаных такім чынам “паслугаў”.

“Усе дадзеныя пытаньні й наяўныя акалічнасьці па справе можа ацаніць толькі суд”, – лічыць жодзінскі праваабаронца. Ён адзначае, што прыняцьцё вызначэньня “аб пакіданьні без разгляду з-за непраходжаньня парадку дасудовага абскарджваньня” не на этапе “папярэдняга судовага паседжаньня”, а ўжо фактычна пасьля разьбіральніцтва й разгляду рэчавых доказаў, дастатковых для “вынясеньня рашэньня па сутнасьці” – сьведчаньне прызнаньня судом такой праблемы, якую судзьдзя Тацяна Трапашка не знайшла ў сабе сілаў вырашыць у правасудным рашэньні адносна пастаўленых і практычна даказаных заяўнікамі ў судзе пытаньняў.

Аляксей Лапіцкі тлумачыць: “Наконт вызначэньня суду аб адмове ў прызнаньні “нарматыўна-праўнага акту несапраўдным”, суд вынес вызначэньне па надуманых падставах, бо ў літаральным сэнсе “прыдумаў такое патрабаваньне заяўнікоў”, якое ў далейшым назваў “непадсудным”. У свіх патрабаваньнях (гл. матэрыял) мы як заяўнікі ставілі задачу высьветліць правамернасьць забароны заяўленага пікетаваньня са спасылкаю на ч.2, п.5 мясцовага Рашэньня №1020, якое трактуецца выканкамам як абавязак да заяўнікоў “мірных сходаў” заключыць платныя дамовы з трыма адміністрацыйнымі ўстановамі, а таксама ставілі пад пытаньне выканальнасьць такога патрабаваньня на практыцы. Мы прасілі суд выявіць правапарушэньні й даць ім належную ацэнку. Калі ў незаключэньні дамоваў з намі й невыкананьні ч.2, п.5 Рашэньня №1020 вінаватыя ўстановы, і гэта было б выяўлена ў судзе падчас вывучэньня усёй сукупнасьці фактаў, – дык пакараць неабходна было кіраўніцтва гэтых установаў. Калі ж установы не вінаватыя, бо працуюць у межах сваёй “нарматыўна-праўнай базы” і Статутаў – прызнайце праўныя супярэчнасьці й адпаведную менавіта з-за гэтага невыканальнасьць падобных прад’яўляемых да заяўнікоў неабаснаваных патрабаваньняў. Скарыстайцеся наўпростым дзеяньнем арт. 35 Канстытуцыі краіны. Скіруйце належныя запыты ў КС Рэспублікі Беларусь для ўрэгуляваньня дадзенай праблемы ў фармулёўках і трактоўках на практыцы Рашэньня №1020, нормаў спэцыялізаванага Закону, Канстытуцыі …!”

Прыватная скарга (асноўная, папярэдняя, як у ёй пазначана) пададзена 27.09.2014г. (гл. дадаткі) у нестандартных умовах – напрыканцы судовага працэсу й пасьля фактычнай адмовы суду даваць належную ацэнку прад’яўленым заяўнікамі довадам, а таксама вывучаным у судовых паседжаньнях сьведчаньням. Заяўнікі прасілі адмяніць вызначэньні й адправіць справу на разгляд для вынясеньня неабходнага рашэньня па пастаўленых у пачатковай судовай скарзе патрабаваньнях. Яны таксама спадзяюцца атрымаць для азнаямленьня пратаколы й час для ўнясеньня на іх заўвагаў (калі такое спатрэбіцца), а таксама, у сувязі з гэтым, для падачы дадатковай прыватнай скаргі.

*
*
(Паведамленьне, рас.)

Жодино: правозащитники подали частную жалобу на определения суда о прекращении рассмотрения дела (документы)

Правозащитники Алексей Лапицкий и Светлана Лапицкая подали частную жалобу на определении Жодинского суда “о прекращении рассмотрения дела из-за непрахожаньня досудебного этапа обжалования” по вопросам вероятных неправомерных действий чиновников исполкома, милиции, больницы, ЖКХ и Главпочтамта, а также из-за “неподведомственности спора суду” относительно якобы поставленного заявителями перед судом вопроса “о признании нормативно-правового акта” (местного Решения №1020 “О порядке проведения массовых мероприятии в Жодино”) “недействительным”.

В своей частной жалобе, которая подавалась на определение суда, вынесенное 17.09.2014г. вместе с итоговым отрицательным решением по жалобе в условиях отсутствующих протоколов в материалах дела, Жодинские правозащитники отметили несогласие с принятыми постановлениями (см. приложения). Они отметили, что неправомерность действий чиновников должен определить суд, ибо только суд может исследовать все факты в совокупности и дать им надлежащую оценку. Обращение по инстанциям создаёт проблемы для эффективного изучения предмета спора, замедляет и усложняет работу обжалования, создает риск пропуска процессуального срока для обращения в суд.

Заявители также отметили, что не заключение требуемых исполкомом договоров до момента подачи заявки связано с неодинаковым пониманием субъектами договоров ч.2, п.5 Решения №1020, которое Жодинским исполком трактуется в противоречие со ст.5 Закона «О массовых мероприятиях в Республике Беларусь”. Эта статья регулирует “порядок подачи заявки” – им определён четкий и исчерпывающий перечень документов, необходимых для подачи заявки. Кроме того, трактовка исполкомом Решения №1020 с требованием к городским службам заключать коммерческие по своей сути договора с заявителями таких “мероприятий”, как “собрания, митинги, шествия, демонстрации, пикетирования”, имеющих государственные гарантии по ст. 35 Конституции Республики Беларусь, – как минимум, противоречит “нормативно-правовой базе”, по которой данные учреждения работают, а также нормам ГК относительно договоров.

Алексей Лапицкий:
– Фактически, исполком ставит условие перед заявителями “мирных собраний”, которые имеют госгарантии по Конституции на реализацию конституционного права и на выполнение данными учреждениями своих служебных обязанностей относительно граждан-участников заявляемого “​​мероприятия” – отказывайтесь от своих конституционных прав, предоставленных настоящей статьёй. Те договоры, которые нам предлагают подписывать (например в больнице) относятся исключительно к спортивным, культурно-массовых, зрелищным … “массовым мероприятиям” коммерческой направленности либо имеющих собственные бюджеты, план доходов, прибыли и расходов, а различаются между собой лишь местами проведения (либо на определенных специально приспособленных площадках – “массовые мероприятия”…, либо не на приспособленных площадках – “иные массовые мероприятия”). Такая специально прописанная в ст. 35 Конституции категория “мероприятий” (читай формулировку ст. 35) – “собрания, митинги, шествия, демонстрации, пикетирования” – может обслуживаться платно только после того, как заявители-граждане, имеющие государственные гарантии на реализацию этого своего Конституционногом права, самостоятельно добровольно от них (этих гарантий) откажутся. Поэтому требование исполкома о представлении копий договоров на оказание платных услуг милиции, медиков, камунальщиков на проведение любого “мирного собрания” (в нашем случае, пикетирования) – ничто иное, как принуждение заявителей к отказу от государственных гарантий и к якобы добровольному заключению “платных договоров присоединения”, не просто невыгодных, а убыточных для заявителей. Таким образом, заявители “мирных собраний” в сравнении с заявителями “спортивных, культмассового, зрелищных …” прибыльных “массовых мероприятий”, имеющих целью получение доходов, ставяццца в дискриминационно неравные условия. Ведь первые – в любом случае заинтересованы в таких договорах и получают в результате материальную выгоду, а другие – вынуждены заключать договора не требуемые логикой организации мероприятии да ещё и нести материальные потери от навязанных таким образом “услуг”.

“Все данные вопросы и имеющиеся обстоятельства по делу может оценить только суд”, – считает жодинский правозащитник. Он отмечает, что принятие определения “об оставлении без рассмотрения из-за непрохождения порядка досудебного обжалования” не на этапе “предварительного судебного заседания”, а уже фактически после разбирательства и рассмотрения вещественных доказательств, достаточных для “вынесения решения по существу” – свидетельство признания судом такой проблемы, которую судья Татьяна Трепашко не нашла в себе сил разрешить в правосудном решении относительно поставленных и практически доказанных заявителями в суде вопросов.

Алексей Лапицкий объясняет: “По поводу определения суда об отказе в признании «нормативно-правового акта недействительным”, суд вынес определение по надуманным основаниям, так как в буквальном смысле “придумал такое требование заявителей”, которое в дальнейшем назвал “неподсудным”. В свих требованиях (см. материал) мы как заявители ставили задачу выяснить правомерность запрета заявленного пикетирования со ссылкой на ч.2, п.5 местного Решения №1020, которое трактуется исполкомом как обязанность заявителей “мирных собраний” заключить платные договора с тремя административными учреждениями, а также ставили под вопрос выполнимость такого требования на практике. Мы просили суд выявить правонарушения и дать им надлежащую оценку. Если в незаключении договоров с нами и невыполнении ч.2, п.5 Решения №1020 виноваты учреждения, и это было бы обнаружено в суде во время изучения всей совокупности фактов, – то наказать необходимо было руководство этих учреждений. Если же учреждения не виноваты, так как работают в рамках своей “нормативно-правовой базы” и Уставов – признайте правовые противоречия и соответствующую именно из-за этого невыполнимость предъявляемых к заявителям подобных необоснованных требований. Воспользуйтесь прямым действием ст. 35 Конституции страны. Направьте надлежащие запросы в КС Республики Беларусь для урегулирования данной проблемы в формулировках и трактовках на практике Решения №1020, норм специализированного Закона, Конституции …! “

Частная жалоба (основная, предварительная, как в ней указано) подана 27.09.2014г. (см. добавки) в нестандартных условиях – в конце судебного процесса и после фактического отказа суда давать надлежащую оценку предъявленным заявителями доводом, а также изученным в судебных заседаниях сведениям. Заявители просили отменить определении и отправить дело на рассмотрение для вынесения необходимого решения по поставленным в начальной судебной жалобе требованиям. Они также надеются получить для ознакомления протоколы и время для внесения на них замечаний (если такие потребуются), а также, в связи с этим, для подачи дополнительной частной жалобы.

ДАДАТКІ:

1) Вызначэньне Жодзінскага суду ад 17.09.2014г. па справе (Zip, 982 Kb) – атрыманае толькі 23.09.2014г.

(адносна пакіданьня без разгляду заяўленых фактаў неправамерных дзеяньняў службовых асобаў і “спыненьня вытворчасьці” “у сувязі з непадведамаснасьцю спрэчкі суду” адносна Рашэньня Жодзінскага выканкаму №1020 ад 27.07.2012г. “Аб парадку правядзеньня масавых мерапрыемстваў у горадзе Жодзіна”).

2) Прыватная скарга (асноўная, папярэдняя) ад 27.09.2014г.  – (PDF, бел., 120 Kb);

Паводле праўнай парасылкі,
Падрыхтаваў Алесь ЛЕТА,
Беларускі Праўны Партал,
www.prava-by.info

На фота – Аляксей Лапіцкі, праваабаронца, Жодзіна;
Фота: Сьвятланы Лапіцкай

Цэтлікі: , , , ,

4 thoughts on “Жодзіна: праваабаронцы падалі прыватную скаргу на вызначэньні суду пра спыненьне разгляду справы (дакумэнты)”

  1. stach says:

    У матэрыяле маюцца істотныя, вартыя ўвагі заўвагі. Цікавасьць прадстаўляюць і прыкладзеныя да публікацыі дакумэнты …

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>