2009 16/11

Эўрапартнэрства, форум 16-17 лістападу 2009

Беларускія грамадзкія актывісты распаўсюдзілі на форуме ў Брусэлі заяву пра парушэньні правоў і свабодаў у нашай краіне.

Першае паседжаньне Форуму грамадзянскай супольнасьці ў рамках палітыкі Эўразьвязу «Усходняе партнэрства» праходзіць 16 і 17 лістападу ў Брусэлі. Канфэрэнцыя арганізаваная Швэцыяй, якая старшынюе ў Эўразьвязе, Эўракамісіяй і Сацыяльна-эканамічным камітэтам ЭЗ. (далей – правапіс перашакрыніцы)

У ёй бяруць удзел каля 240 грамадзкіх арганізацыяў з шасьці краінаў-партнэраў – Беларусі, Азэрбайджану, Арменіі, Грузыі, Малдовы й Украіны. Гэта няўрадавыя арганізацыі, аб’яднаньні працадаўцаў і прафсаюзы. Зь Беларусі запрошаныя прадстаўнікі 27 арганізацыяў.

Асноўнай мэтай Форума грамадзянскай супольнасці з’яўляецца аблягчэнне дыялога і супрацоўніцтва паміж арганізацыямі грамадзянскай супольнасці і ўрадамі краін-удзельніц Усходняга партнёрства, а таксама садзеянне ў рэалізацыі праграмы.

З боку ЕЗ у форуме бяруць удзел кіраўнік МЗС Швецыі Карл Більдт, еўракамісар па знешніх сувязях і еўрапейскай палітыцы добрасуседства Беніта Ферэра-Вальднер і старшыня Сацыяльна-эканамічнага камітэта ЕЗ Марыё Сепіі.

На адкрыцці Форума выступілі былы генеральны сакратар Рады Еўропы Катрын Лалюмьер, галоўны дарадца, кіраўнік працоўнай групы «Усходнягя партнёрства», старшыня Еўрапейскай камісіі Бруна Дэтамас, палітычны дырэктар Міністэрства замежных спраў Швецыі Б’ёрн Лірвал, прэзідэнт аддзела па знешніх сувязях Еўрапейскага эканамічнага і сацыяльнага камітэта (ЕЭСК) Філіп Хамра-Дротц.

Пра тое, як праходзіць Форум грамадзянскай супольнасці краін-удзельніц «Усходнягя партнёрства», сайту charter97.org распавёў прадстаўнік Хартыі’97 і грамадзянскай кампаніі «Еўрапейская Беларусь» Уладзімір Кобец:

«Выступаючыя на адкрыцці Форума прадстаўнікі Еўразвяза выказалі ўпэўненасць, што ўсе прынятыя на мерапрыемстве рэзалюцыі і дакументы паўплываюць на палітыку нацыянальных урадаў і Еўразвяз увогуле. Вельмі шмат казалі пра парушэнні правоў чалавека і неабходнасць развіваць дэмакратыю. Экс-старшыня Рады Еўропы, экс-генсак Рады Еўропы Катрын Лалюмьер выказала надзею, што Беларусь, нарэшце, стане чальцом Рады Еўропы. Бо 5 з 6 краін-удзельніц «Усходняга партнёрства» з’яўляюцца чальцамі гэтай арганізацыі. Аднак спадарыня Лалюмьер адзначыла, што сяброўства ў РЕ залежыць ад самой Беларусі.

На форуме таксама казалася пра неабходнасць спрашчэння візавага рэжыму з Еўразвязам і асацыяраваным сяброўстве некаторых краін «Усходняга партнёрства» у ЕЗ. Ужо сфармаваныя 4 працоўныя групы, якія будуць абмяркоўваць пытанні дэмакратыі, эканомікі, экалогіі і кантактаў паміж грамадзянамі. На Форуме была распаўсюджана заява грамадзянскай кампаніі «Еўрапейская Беларусь» з аналізам сітуацыі ў краіне пасля ўключэння Беларсі ў праграму «Усходняе партнёрства». Гэты дакумент усімі актыўна абмяркоўваецца, яго ўспрынялі з вялікай цікаўнасцю», – распавёў Уладзімір Кобец.

Падаем тэкст заявы грамадзянскай кампаніі «Еўрапейская Беларусь», распаўсюджаную на форуме «Усходняга партнёрства» у Брусэлі:

«7 траўня 2009 года Беларусь была далучана да праграмы «Усходняе партнёрства». Што змянілася ў сферы правоў чалавека ад тых часоў?

1. Смяротнае пакаранне

Беларусь застаецца адзінай еўрапейскай краінай, дзе ўсё яшчэ існуе смяротнае пакаранне. Ад траўня 2009 года былі прыведзеныя ў выканне два смяротныя прысуды. Вярхоўны суд пакінуў прысуды без зменаў.

2. Парушэнне свабоды аб’яднанняў

Артыкул 193.1 Крымінальнага Кодэкса ўсе яшчэ дзейнічае ў Беларусі. Ён ўсталёўвае крымінальную адказнасць за дзейнасць ад імя незарэгістраваных арганізацый. Адначасова ўлады адмаўляюць ў рэгістрацыі НДА, праваабарончым арганізацыям і палітычным партыям (праваабарончы цэнтр «Вясна», «Малады Фронт», Беларуская Хрысціянская Дэмакратыя і г.д.).

3. Парушэнне свабоды слова і распаўсюду інфармацыі

Прынамсі, шасці незалежным друкаваным выданням адмовілі ў рэгістрацыі цягам апошніх трох месяцаў. Толькі двум незалежным газетам дазволілі быць прынятымі ў дзяржаўную сетку распаўсюду. Падчас разгону нядаўніх дэманстрацый супрацоўнікі спецслужбаў наўмысна збівалі журналістаў і пашкоджвалі журналісцкае абсталяванне, каб перашкаджаць іх працы.

4. Парушэнне свабоды сходаў

Тры мірныя акцыі пратэсту былі жорстка разагнаныя ў верасні і кастрычніку ў Менску. Удзельнікі акцый былі збітыя, арыштаваныя і аштрафаваныя на вялікія сумы. Затрыманых збівалі, здзекваліся з іх, прыніжалі і абражалі ў міліцэйскім транспарце і ў аддзяленнях міліцыі. Ім пагражалі смерцю, жанчынам пагражалі згвалтаваннем.

5. Крымінальныя справы па палітычных матывах

Пасля таго, як Беларусь была прынята ў праграму «Усходняе Партнёрства», у краіне з’явіліся два новыя палітвязні, актывіст «Маладога Фронта» Арцём Дубскі быў прысуджаны да года арышту, а актывіст «Еўрапейскай Беларусі» Максім Дашук – да года ўмоўна. Грамадскія актывісты Мікалай Аўтуховіч і Уладзімір Асіпенка знаходзяцца ў турме ад лютага. Іх справы дагэтуль не перадалі ў суд.

6. Пераслед грамадскіх актывістаў

Ад пачатка года каля 500 дэмакратычных актывістаў былі арыштаваныя, збітыя ці аштрафаваныя за распаўсюд інфармацыйных матэрыялаў і ўдзел у вулічных акцыях. Улады працягвалі звальненні дэмакратычных актывістаў і выключэнні іх з універсітэтаў. Выпадкі выкраданняў актывістаў Артура Фінькевіча, Насты Палажанкі і Дзяніса Карнова не былі расследаваныя. Мінулай вясной супрацоўнікі спецслужбаў схапілі іх, вывезлі за горад, збілі, абрабавалі і пакінулі ў лесе.

7. Парушэнне свабоды сумлення

Улады працягваюць ціск на царкву «Новае Жыццё». Баптысцкія цэрквы, «Сведкі Іеговы» і іншыя пераследуюцца ўладамі, іх судзяць і штрафуюць.

8. Палітычна матываваныя прызывы ў войска

Каля дзесятка маладых палітычных лідэраў незаконна і гвалтоўна прызваныя ў войска з мэтай перашкодзіць іх грамадскай дзейнасці.

9. Расследаванне знікненняў палітыкаў і журналіста

Выкраданні і забойства ў 1999-2000 гг. вядомых палітыкаў Віктара Ганчара, Юрыя Захаранкі, грамадскага дзеяча Анатоля Красоўскага і журналіста Змітра Завадскага не былі расследаваныя. У справаздачы Спецыяльнага дакладчыка ПАРЕ па Беларусі Хрыстаса Пургурыдэса высокапастаўленыя беларускія чыноўнікі былі названыя датычнымі да гэтых злачынстваў.

10. Выбарчае заканадаўства

АБСЕ і незалежныя назіральнікі прызналі прэзідэнцкія выбары 2006 года і парламенцкія выбары ў 2008 годзе несвабоднымі і несправядлівымі. Ніводны сябра апазіцыі не атрымаў месца ў парламенце. Наступныя прэзідэнцкія выбары адбудуцца ў 2011 годзе, але выбарчае заканадаўства і практыка яго выкарыстання не змяніліся.

Без сур’ёзных паляпшэнняў у гэтых сферах любое супрацоўніцтва Еўразвяза з рэжымам Лукашэнкі прывядзе да далейшых і больш значных парушэнняў правоў чалавека ў Беларусі. Умовай уступлення ў сілу Пагаднення аб Партнёрстве і Супрацоўніцтве павінны быць павага да правоў чалавека і свабодныя выбары ў Беларусі.

*
*
(Паведамленьне, рас.)

На форуме «Восточного партнерства» обсуждают нарушения прав человека в Беларуси

Белорусские гражданские активисты распространили на форуме в Брюсселе заявление о нарушении прав и свобод в нашей стране.

Первое заседание Форума гражданского общества в рамках политики Евросоюза «Восточное партнерство» проходит 16 и 17 ноября в Брюсселе. Конференция организована председательствующей в Евросоюзе Швецией, Еврокомиссией и Социально-экономическим комитетом ЕС. В ней принимает участие около 240 общественных организаций из шести стран-партнеров — Беларуси, Азербайджана, Армении, Грузии, Молдовы и Украины. Это неправительственные организации, объединения работодателей и профсоюзы. Из Беларуси приглашены представители 27 организаций.

Основной целью Форума гражданского общества является облегчение диалога и сотрудничества между организациями гражданского общества и правительствами стран — участниц Восточного партнерства, а также содействие в реализации программы.

Со стороны ЕС в форуме принимают участие глава МИД Швеции Карл Бильдт, еврокомиссар по внешним связям и европейской политике соседства Бенита Ферреро-Вальднер и председатель Социально-экономического комитета ЕС Марио Сепии.

На открытии Форума выступили бывший генеральный секретарь Совета Европы Катрин Лалюмьер, главный советник, глава рабочей группы «Восточного Партнерства», представитель Европейской Комиссии Бруно Детомас, политический директор Министерства иностранных дел Швеции Бьорн Лирвалл, президент отдела по внешним связям Европейского экономического и социального комитета (ЕЭСК) Филипп Хамро-Дротц.

О том, как проходит Форум гражданского общества стран-участниц «Восточного партнерства», сайту charter97.org рассказал представитель Хартии’97 и гражданской кампании «Европейская Беларусь» Владимир Кобец:

«Выступающие на открытии Форума представители Евросоюза выразили уверенность, что все принятые на мероприятии резолюции и документы повлияют на политику национальных правительств и Евросоюза в целом. Очень много говорили о нарушении прав человека и необходимости развивать демократию. Экс-председатель Совета Европы экс-генсек Совета Европы Катрин Лалюмьер выразила надежду, что Беларусь, наконец, станет членом Совета Европы. Ведь 5 из 6 стран-участниц «Восточного партнерства» являются членами этой организации. Однако госпожа Лалюмьер отметила, что членство в СЕ зависит от самой Беларуси.

На форуме также говорилось о необходимости упрощении визового режима с Евросоюзом и ассоциированном членстве некоторых стран «Восточного партнерства» в ЕС. Уже сформированы 4 рабочие группы, которые будут обсуждать вопросы демократии, экономики, экологии и контактов между гражданами. На Форуме был распространено заявление гражданской кампании «Европейская Беларусь» с анализом ситуации в стране после включения Беларуси в программу «Восточное партнерство». Этот документ всеми активно обсуждается, его восприняли с большим интересом», – рассказал Владимир Кобец.

Приводим текст заявления гражданской кампании «Европейская Беларусь», распространенного на Форуме «Восточного партнерства» в Брюсселе:

«7 мая 2009 года Беларусь была включена в программу «Восточное Партнерство». Что изменилось в сфере прав человека с тех пор?

1. Смертная казнь

Беларусь остается единственной европейской страной, в которой все еще существует смертная казнью. С мая 2009 были приведены в исполнение два смертных приговора. Верховный суд оставил приговоры без изменений.

2. Нарушение свободы объединений

Статья 193.1 Уголовного Кодекса все еще действует в Беларуси. Она устанавливает уголовную ответственность за деятельностью от лица незарегистрированных организаций. Одновременно власти отказывают в регистрации НГО, правозащитным организациям и политическим партиям (правозащитный центр «Вясна», «Малады Фронт», Белорусская Христианская Демократия и т.д.).

3. Нарушение свободы слова и распространения информации

По крайней мере, шести независимым печатным изданиям отказали в регистрации в течение последних трех месяцев. Только двум независимым газетам позволили быть принятыми в государственную сеть распространения. Во время разгона недавних демонстраций сотрудники спецслужб преднамеренно избивали журналистов и повреждали журналистское оборудование, чтобы воспрепятствовать их работе.

4. Нарушение свободы собраний

Три мирных акции протеста были жестоко разогнаны в сентябре и октябре в Минске. Участники акций были избиты, арестованы и оштрафованы на большие суммы. Задержанных избивали, над ними издевались, унижали и оскорбляли в милицейском транспорте и в отделениях милиции. Им угрожали смертью, женщинам угрожали изнасилованием.

5. Уголовные дела по политическим мотивам

После того, как Беларусь была принята в программу «Восточное Партнерство», в стране появились два новых политзаключенных, активист «Молодого Фронта» Артем Дубский был приговорен с году ареста, а активист «Европейской Беларуси» Максим Дашук – к году условно. Общественные активисты Николай Автухович и Владимир Осипенко находятся в тюрьме с февраля. Их дела все еще не поступили в суд.

6. Преследование гражданских активистов

С начала года около 500 демократических активистов были арестованы, избиты или оштрафованы за распространение информационных материалов и участие в уличных акциях. Власти продолжали увольнения демократических активистов и исключения их из университетов. Случаи похищений активистов Артура Финькевича, Анастасии Положанки и Дениса Карнова не были расследованы. Прошлой весной сотрудники спецслужб схватили их, вывезли за город, избили, ограбили и оставили в лесу.

7. Нарушение свободы совести

Власти продолжают давление на церковь «Новая Жизнь». Баптистские церкви, «Свидетели Иеговы» и другие подвергаются преследованию властей, их судят и штрафуют.

8. Политически мотивированный призыв в армию

Около десятка молодых политических лидеров незаконно и насильно призвали в армию с целью помешать их общественной деятельности.

9. Расследование исчезновений политиков и журналиста

Похищения и убийства в 1999-2000гг. известных политиков Виктора Гончара, Юрия Захаренко, общественного деятеля Анатолия Красовского и журналиста Дмитрия Завадского не были расследованы. В отчете Специального докладчика ПАСЕ по Беларуси Христоса Пургуридеса высокопоставленные белорусские чиновники были названы причастными к этим преступлениям.

10. Избирательное законодательство

ОБСЕ и независимые наблюдатели признали президентские выборы 2006 года и парламентские выборы 2008 года несвободными и несправедливыми. Ни один член оппозиции не получил место в парламенте. Следующие президентские выборы состоятся в 2011 году, но избирательное законодательство и практика его применения не изменились.

Без серьезных улучшений в этих сферах любое сотрудничество Евросоюза с режимом Лукашенко приведет к дальнейшим и более значительным нарушениям прав человека в Беларуси. Условием вступления в силу Соглашения о Партнерстве и Сотрудничестве должны быть уважение к правам человека и свободные выборы в Беларуси.»

Крыніца www.charter97.org

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>