2012 17/02

Рэзалюцыя Эўрапейскага парлямэнту ад 16 лютага 2012 гаду па сьмяротным пакараньні ў Беларусі; у прыватнасьці, па справах Дзьмітрыя Канавалава ды Уладзіслава Кавалёва. (далей – правапіс першакрыніцы)

Еўрапейскі парламент,
– прымаючы да ўвагі сваю рэзалюцыю па Беларусі ад 17 снежня 2009 года (1) і іншыя свае рэзалюцыі па гэтым пытанні, у прыватнасці, ад 15 верасня 2011 года (2), 12 траўня 2011 года (3), 10 сакавіка 2011 года (4) і 20 студзеня 2011 года (5),

– прымаючы да ўвагі сваю рэзалюцыю ад 7 кастрычніка 2010 года ў сувязі з Сусветным днём барацьбы супраць смяротнага пакарання (6) і свае папярэднія рэзалюцыі аб адмене смяротнага пакарання, у прыватнасці, ад 26 красавіка 2007 года аб ініцыятыве па ўвядзенні мараторыя на смяротнае пакаранне (7),

– прымаючы да ўвагі Рэзалюцыю 65/206 Генеральнай Асамблеі ААН ад 21 снежня 2010 года з заклікам да мараторыя на смяротнае пакаранне, а таксама свае папярэднія рэзалюцыі па смяротным пакаранні ад 2007 і 2008 гадоў,

– прымаючы да ўвагі рэзалюцыю Парламенцкай Асамблеі АБСЕ па смяротным пакаранні ад 6-10 ліпеня 2010 года,

– прымаючы да ўвагі Рэзалюцыю Парламенцкай Асамблеі Рады Еўропы 1857 (2012) па сітуацыі ў Беларусі ад 25 студзеня 2012 года,

– прымаючы да ўвагі заяву Вярхоўнага прадстаўніка ЕС Кэтрын Эштан аб смяротным пакаранні ў Беларусі ад 1 снежня 2011 года,

– прымаючы да ўвагі заяву Прэзідэнта Еўрапарламента Марціна Шульца ад 24 студзеня 2012 года, якая асуджае смяротныя прысуды, вынесеныя ў дачыненні да Дзмітрыя Канавалава і Уладзіслава Кавалёва,

– прымаючы да ўвагі рашэнне Рады ЕС па замежных справах аб абмежавальных захадах у дачыненні да Беларусі ад 23 студзеня 2011 года,

– прымаючы да ўвагі Артыкул 2 Хартыі асноўных правоў Еўрапейскага Саюза,

– прымаючы да ўвагі Дэкларацыю саміта Усходняга партнёрства, прынятую ў Празе 7-9 траўня 2009 года і Дэкларацыю па сітуацыі ў Беларусі, прынятую з нагоды саміту Усходняга партнёрства ў Варшаве 30 верасня 2011 года,

– прымаючы да ўвагі Правіла 122(5) Працэдурных правілаў,

А. У той час як Беларусь застаецца адзінай краінай у Еўропе, якая выкарыстоўвае смяротнае пакаранне і да гэтага часу прыводзіць смяротныя прысуды ў выкананне;

B. У той час як у ліпені 2011 года Алег Грышкаўцоў і Андрэй Бурдыка былі пакараныя смерцю, калі іх справы ўсё яшчэ знаходзіліся на разглядзе ў Камітэце па правах чалавека ААН і ў той час як, на думку праваабаронцаў, каля 400 чалавек былі пакараныя смерцю ў Беларусі з 1991 года;

С. У той час як апошнія смяротныя прысуды былі вынесеныя Вярхоўным судом Рэспублікі Беларусь 30 лістапада 2011 года ў дачыненні да Дзмітрыя Канавалава і Ўладзіслава Кавалёва па абвінавачванні ў здзяйсненні тэрактаў у 2005 годзе ў Віцебску, у 2008 годзе ў Менску і ў Менскім метро ў красавіку 2011 года;

D. У той час як, згодна з пэўнымі паведамленнямі (FIDH, Human Rights Watch), ёсць аргументы на карысць таго, што пракуратура і Вярхоўны суд Беларусі правялі несправядлівы судовае разбяральніцтва і што расследаванне было азмрочана сур’ёзнымі парушэннямі правоў чалавека і наўмысным ігнараваннем важных даных, якія сведчаць аб невінаватасці гэтых асобаў, і ў той час як, на думку назіральнікаў судовага разбяральніцтва, маюцца сур’ёзныя працэсуальныя парушэнні ў ходзе папярэдняга следства і судовага разгляду справы;

E. У той час як Дзмітрый Канавалаў і Ўладзіслаў Кавалёў былі пазбаўленыя доступу да адвакатаў, у той час як пэўныя паведамленні сведчаць аб прымяненні катаванняў з мэтай атрымання прызнальных паказанняў падчас допытаў, у той час як няма ніякіх рэчавых доказаў сувязі з выбухам абодвух асобаў, і ў той час як ніякіх слядоў выбуховага рэчыва не было знойдзена на адзенні або органах гэтых асобаў;

F. У той час як усе важныя доказы, на якія спасылалася абвінавачванне падчас судовага разбяральніцтва, былі знішчаныя адразу ж пасля таго як Вярхоўны суд абвясціў сваё рашэнне;

G. У той час як, у адпаведнасці з Артыкулам 14, п. 1 Міжнароднага пакта аб грамадзянскіх і палітычных правах, ратыфікаванага Рэспублікай Беларусь, “кожны чалавек мае права на справядлівае і публічнае разбіральніцтва справы кампетэнтным, незалежным і неперадузятым судом”;

H. У той час як бацькі сп. Канавалава былі запалоханыя і апынуліся пад наглядам супрацоўнікаў спецслужбаў, і людзі ў цывільным пастаянна знаходзіліся побач з іх домам, так што сям’я на працягу некалькіх месяцаў была пазбаўленая магчымасці мець зносіны з вонкавым светам;

I. У той час як смяротнае пакаранне ў Беларусі па-ранейшаму застаецца “дзяржаўнай таямніца” і, у адпаведнасці з беларускім Крымінальна-выканаўчым кодэксам, дата пакарання невядомая для зняволеных, сям’і асуджанага і грамадскасці; у той час як смяротнае пакаранне ажыццяўляецца ў сакрэтных абставінах шляхам расстрэлу, цела пакаранага не выдаецца ягоным сваякам для пахавання і месца пахавання не паведамляецца;

J. У той час як смяротныя прысуды сп. Канавалаву і сп. Кавалёву могуць быць прыведзеныя ў выкананне вельмі хутка;

К. У той час як рашэнне Вярхоўнага суда па справе з’яўляецца канчатковым і абскарджанню не падлягае; у той час як, паводле беларускага заканадаўства, хадайніцтва аб памілаванні можа быць разгледжана Прэзідэнтам краіны; у той час як Уладзіслаў Кавалёў папрасіў Аляксандра Лукашэнку аб памілаванні, адмаўляючы ўсе абвінавачванні і патрабуючы вызвалення ад крымінальнай адказнасці, але не атрымаў ніякага адказу да гэтага часу;

L. У той час як беларускія ўлады падпісалі дэкларацыю пражскага саміту Усходняга партнёрства, у якім яны абавязаліся прытрымлівацца “прынцыпаў міжнароднага права і асноватворных каштоўнасцяў, уключаючы дэмакратыю, вяршэнства закона і павагу да правоў чалавека і асноўных свабодаў”;

1. Ізноў заяўляе, што Еўрапейскі саюз і іншыя міжнародныя арганізацыі неаднаразова заклікалі беларускія ўлады да адмены смяротнага пакарання;

2. Падкрэслівае той факт, што гэтае незваротнае, жорсткае, бесчалавечнае і прыніжаючае годнасць пакаранне, якое парушае права на жыццё, з’яўляецца непрымальным; выказвае шкадаванне з нагоды адмовы беларускіх уладаў ад прыняцця рэальных захадаў у кірунку адмены смяротнага пакарання або неадкладнае ўвядзенне мараторыя на яго;

3. Асуджае смяротныя прысуды, вынесеныя сп. Кавалёву і сп. Канавалаву, і настойліва заклікае Аляксандра Лукашэнку памілаваць гэтых асобаў і абвясціць мараторый на смяротныя прысуды і пакаранне з мэтай адмены смяротнага пакарання з сістэмы пакаранняў шляхам ратыфікацыі Другога факультатыўнага пратакола да Міжнароднага пакта аб грамадзянскіх і палітычных правах, у адпаведнасці з міжнароднымі стандартамі;

4. Заклікае кампетэнтныя ўлады ў Беларусі правесці поўнае, справядлівае і бесстаронняе расследаванне абвінавачванняў, прад’яўленых у гэтым кантэксце і забяспечыць сапраўднае правасуддзе для ахвяраў жахлівых актаў тэрарызму, аб якіх ідзе гаворка;

5. Настойліва заклікае Раду і Камісію выкарыстаць усе даступныя інструменты дыпламатыі і супрацоўніцтва для працы ў кірунку адмены смяротнага пакарання ў Рэспубліцы Беларусь;

6. Заклікае краіны Ўсходняга партнёрства і Расіі патрабаваць ад Беларусі ўвесці мараторый на смяротнае пакаранне;

7. Настойліва заклікае беларускую грамадзянскую супольнасць і няўрадавыя арганізацыі да працы па адмене смяротнага пакарання;

8. Заклікае беларускія ўлады да аднаўлення працы парламенцкай рабочай групы па смяротным пакаранні, распачатай у 2010 годзе, з мэтай прывядзення нацыянальнага заканадаўства ў адпаведнасць з абавязальніцтвамі краіны ў межах міжнародных дамоваў па правах чалавека і забяспечыць, каб міжнародныя стандарты справядлівага судовага разбяральніцтва строга паважаліся;

9. Заклікае беларускія ўлады да павышэння ролі судовай улады ў Беларусі і яе дзейнасці без умяшання або ціску з боку выканаўчай улады, да выканання рэкамендацый Спецыяльнага дакладчыка ААН па пытаннях незалежнасці суддзяў і адвакатаў, з мэтай забеспячэння належнай галоснасці судовага працэсу, і ў прывядзення яго ў адпаведнасць з абавязальніцтвамі ў галіне Чалавечага вымярэння ў межах АБСЕ, асабліва ў галіне вяршэнства закона;

10. Асуджае бесперапынны пераслед праваабаронцаў і прадстаўнікоў дэмакратычнай апазіцыі і пераслед актывістаў грамадзянскай супольнасці і незалежных СМІ ў Беларусі па палітычных прычынах, патрабуе неадкладнага вызвалення ўсіх асобаў, асуджаных па палітычных матывах, якія знаходзяцца ў зняволенні або адбываюць іншыя формы пакарання, у тым ліку старшыню праваабарончага цэнтра “Вясна” і віцэ-прэзідэнта FIDH Алеся Бяляцкага;

11. Патрабуе безумоўнага і неадкладнага вызвалення ўсіх палітычных зняволеных; вітае рашэнне Рады ЕС па замежных справах ад 23 студзеня 2012 года аб пашырэнне крытэрыяў санкцыяў, якія пракладваюць шлях для будучага ўстанаўлення асобаў, адказных за сур’ёзныя парушэнні правоў чалавека або падаўленне грамадзянскай супольнасці і дэмакратычнай апазіцыі ў Беларусі, і зноў заяўляе, што не можа быць ніякага прагрэсу ў дыялогу паміж ЕС і Беларуссю без прагрэсу Беларусі на шляху да дэмакратыі, правоў чалавека і вяршэнства закона, і пакуль усе палітычныя зняволеныя, у тым ліку два былыя кандыдаты ў прэзідэнты Мікалай Статкевіч і Андрэй Саннікаў, кіраўнікі штабоў кандыдатаў ад апазіцыі Павел Севярынец і Зміцер Бандарэнка, а таксама Сяргей Каваленка, палітычны зняволены, затрыманы па падазрэнні ў парушэнні правілаў хатняга арышту, які знадодзіцца ў працяглай галадоўцы, якая прывяла да крытычнага пагаршэння яго здароўя і прамой пагрозы ягонаму жыццю, ну будуць безумоўна вызваленыя і іх грамадзянскія правы цалкам адноўленыя;

12. Даручае свайму Прэзідэнту давесці гэтую рэзалюцыю да ведама Рады, Камісіі, урадаў і парламентаў дзяржаваў-удзельніцаў ЕС, урада і парламента Рэспублікі Беларусь, Рады Еўропы і Арганізацыі па бяспецы і супрацоўніцтву ў Еўропе.

*
*
(Паведамленьне, рас.)

Резолюция Европарламента по смертной казни в Беларуси (текст)

Резолюция Европейского парламента от 16 февраля 2012 года по смертной казни в Беларуси; в частности, по делам Дмитрия Коновалова и Владислава Ковалева

Европейский парламент,

– Принимая во внимание свою резолюцию по Беларуси от 17 декабря 2009 года (1) и другие свои резолюции по этому вопросу, в частности, от 15 сентября 2011 года (2), 12 мая 2011 года (3), 10 марта 2011 года (4 ) и 20 января 2011 года (5),

– Принимая во внимание свою резолюцию от 7 октября 2010 года в связи со Всемирным днем ​​борьбы против смертной казни (6) и свои предыдущие резолюции об отмене смертной казни, в частности, от 26 апреля 2007 года об инициативе по введению моратория на смертную казнь (7 ),

– Принимая во внимание Резолюцию 65/206 Генеральной Ассамблеи ООН от 21 декабря 2010 года с призывом к мораторию на смертную казнь, а также свои предыдущие резолюции по смертной казни от 2007 и 2008 годов,

– Принимая во внимание резолюцию Парламентской Ассамблеи ОБСЕ по смертной казни от 6-10 июля 2010 года,

– Принимая во внимание Резолюцию Парламентской Ассамблеи Совета Европы 1857 (2012) по ситуации в Беларуси от 25 января 2012 года,

– Принимая во внимание заявление Верховного представителя ЕС Кэтрин Эштон о смертной казни в Беларуси от 1 декабря 2011 года,

– Принимая во внимание заявление Президента Европарламента Мартина Шульца от 24 января 2012 года, которая осуждает смертные приговоры, вынесенные в отношении Дмитрия Коновалова и Владислава Ковалева,

– Принимая во внимание решение Совета ЕС по иностранным делам об ограничительных мерах в отношении Беларуси от 23 января 2011 года,

– Принимая во внимание Статью 2 Хартии основных прав Европейского Союза,

– Принимая во внимание Декларацию саммита Восточного партнерства, принятую в Праге 7-9 мая 2009 года и Декларацию по ситуации в Беларуси, принятую по случаю саммита Восточного партнерства в Варшаве 30 сентября 2011 года,

– Принимая во внимание Правило 122 (5) Процедурных правил,

А. В то время как Беларусь остается единственной страной в Европе, которая применяет смертную казнь и до сих пор приводит смертные приговоры в исполнение;

B. В то время как в июле 2011 года Олег Гришковцов и Андрей Бурдыко были казнены, когда их дела все еще находились на рассмотрении в Комитете по правам человека ООН и в то время как, по мнению правозащитников, около 400 человек были казнены в Беларуси с 1991 года;

С. В то время как последние смертные приговоры были вынесены Верховным судом Республики Беларусь 30 ноября 2011 года в отношении Дмитрия Коновалова и Владислава Ковалева по обвинению в совершении терактов в 2005 году в Витебске, в 2008 году в Минске и в Минском метро в апреле 2011 года;

D. В то время как, согласно конкретным сообщениям (FIDH, Human Rights Watch), есть аргументы в пользу того, что прокуратура и Верховный суд Беларуси провели несправедливое судебное рассмотрение и что расследование было омрачено серьезными нарушениями прав человека и умышленным игнорированием важных данных, свидетельствующие о невиновности этих лиц, и в то время как, по мнению наблюдателей судебного рассмотрения, имеются серьезные процессуальные нарушения в ходе предварительного следствия и судебного рассмотрения дела;

E. В то время как Дмитрий Коновалов и Владислав Ковалев были лишены доступа к адвокатам, в то время как некоторые сообщения свидетельствуют о применении пыток с целью получения признательных показаний в ходе допросов, в то время как нет никаких вещественных доказательств связи со взрывом обоих лиц, и в то время как никаких следов взрывчатого вещества не были обнаружены на одежде или органах этих лиц;

F. В то время как все важные доказательства, на которые ссылалось обвинение в ходе судебного рассмотрения, были уничтожены сразу же после того как Верховный суд объявил свое решение;

G. В то время как, в соответствии со Статьей 14, п. 1 Международного пакта о гражданских и политических правах, ратифицированного Республикой Беларусь, “каждый человек имеет право на справедливое и публичное разбирательство дела компетентным, независимым и непредвзятым судом”;

H. В то время как родители г. Коновалова были запуганы и оказались под надзором сотрудников спецслужб, и люди в штатском постоянно находились рядом с их домом, так что семья в течение нескольких месяцев была лишена возможности общаться с внешним миром;

I. В то время как смертная казнь в Беларуси по-прежнему остается “государственной тайной” и, в соответствии с белорусским Уголовно-исполнительным кодексом, дата казни неизвестна для заключенных, семьи осужденного и общественности; в то время как смертная казнь осуществляется в секретных обстоятельствах путем расстрела, тело казненного не выдается его родственникам для похорон и место захоронения не сообщается;

J. В то время как смертные приговоры г. Коновалову и г. Ковалеву могут быть приведены в исполнение очень быстро;

К. В то время как решение Верховного суда по делу является окончательным и обжалованию не подлежит; в то время как, согласно белорусскому законодательству, ходатайство о помиловании может быть рассмотрено Президентом страны; в то время как Владислав Ковалев попросил Александра Лукашенко о помиловании, отрицая все обвинения и требуя освобождения от уголовной ответственности, но не получил никакого ответа до сих пор;

L. В то время как белорусские власти подписали декларацию пражского саммита Восточного партнерства, в котором они обязались придерживаться “принципов международного права и основополагающих ценностей, включая демократию, верховенство закона и уважение прав человека и основных свобод”;

1. Вновь заявляет, что Европейский союз и другие международные организации неоднократно призывали белорусские власти к отмене смертной казни;

2. Подчеркивает тот факт, что это необратимое, жестокое, бесчеловечное и унижающее достоинство наказание, которое нарушает право на жизнь, является неприемлемым; выражает сожаление по поводу отказа белорусских властей от принятия реальных шагов в направлении отмены смертной казни или немедленное введение моратория на него;

3. Осуждает смертные приговоры, вынесенные г. Ковалеву и г. Коновалову, и настоятельно призывает Александра Лукашенко помиловать этих лиц и объявить мораторий на смертные приговоры и казнь с целью отмены смертной казни из системы наказаний путем ратификации Второго факультативного протокола к Международному пакту о гражданских и политических правах, в соответствии с международными стандартами;

4. Призывает компетентные власти в Беларуси провести полное, справедливое и беспристрастное расследование обвинений, предъявленных в этом контексте и обеспечить подлинное правосудие для жертв чудовищных актов терроризма, о которых идет речь;

5. Настоятельно призывает Совет и Комиссию использовать все доступные инструменты дипломатии и сотрудничества для работы в направлении отмены смертной казни в Республике Беларусь;

6. Призывает страны Восточного партнерства и России потребовать от Беларуси ввести мораторий на смертную казнь;

7. Настоятельно призывает белорусский гражданское общество и неправительственные организации к работе по отмене смертной казни;

8.Призывает белорусские власти к возобновлению работы парламентской рабочей группы по смертной казни, начатой ​​в 2010 году, с целью приведения национального законодательства в соответствие с обязательствами страны в рамках международных договоров по правам человека и обеспечить, чтобы международные стандарты справедливого судебного рассмотрения строго соблюдались;

9. Призывает белорусские власти к повышению роли судебной власти в Беларуси и ее деятельности без вмешательства или давления со стороны исполнительной власти, к выполнению рекомендаций Специального докладчика ООН по вопросам независимости судей и адвокатов, с целью обеспечения должной гласности судебного процесса, и в приведения его в соответствие с обязательствами в области Человеческого измерения в рамках ОБСЕ, особенно в области верховенства закона;

10. Осуждает непрерывное преследование правозащитников и представителей демократической оппозиции и преследование активистов гражданского общества и независимых СМИ в Беларуси по политическим причинам, требует немедленного освобождения всех лиц, осужденных по политическим мотивам, которые находятся в заключении или отбывающих другие формы наказания, в том числе председателя правозащитного центра «Весна» и вице-президента FIDH Алеся Беляцкого;

11. Требует безусловного и немедленного освобождения всех политических заключенных; приветствует решение Совета ЕС по иностранным делам от 23 января 2012 года о расширении критериев санкций, которые прокладывают путь для будущего установления лиц, ответственных за серьезные нарушения прав человека или подавление гражданского общества и демократической оппозиции в Беларуси, и вновь заявляет, что не может быть никакого прогресса в диалоге между ЕС и Беларусью без прогресса Беларуси на пути к демократии, прав человека и верховенства закона, и пока все политические заключенные, в том числе два бывших кандидата в президенты Николай Статкевич и Андрей Санников, руководители штабов кандидатов от оппозиции Павел Северинец и Дмитрий Бондаренко, а также Сергей Коваленко, политический заключенный, задержан по подозрению в нарушении правил домашнего ареста, который находится в длительной голодовке, которая привела к критическому ухудшению его здоровья и прямой угрозы его жизни, будут безоговорочно освобождены и их гражданские права полностью восстановлены;

12. Поручает своему Президенту довести эту резолюцию до сведения Совета, Комиссии, правительств и парламентов государств-участников ЕС, правительства и парламента Республики Беларусь, Совета Европы и Организации по безопасности и сотрудничеству в Европе.

Паводле spring96.org,
Падрыхтаваў Алесь ЛЕТА,
Беларускі Праўны Партал,
by.prava-by.info

Цэтлікі: ,

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>